Samen iets maken, maakt blij

2020-02-23T11:15:10+01:0022 februari 2020|Blij-verhaal|

De afgelopen periode hebben we met de kunst en cultuurgroep van onze VSO-school een werkstuk gemaakt wat uitgegroeid is tot een klein kunstwerkje. Het mooie achter dit werk is dat het min of meer is gegroeid. We zijn begonnen met een techniek die niet bij alle leerlingen bekend is. Lekker avontuurlijk dus.
De nat-op-nat methode: daarbij span je een stevig vel papier op een bord. Dat vel maak je nat. Daarna ga je met sterk verdunde acrylverf kleur aanbrengen.
In ons geval hebben de leerlingen alleen indigo gekregen om mee te werken. Het is spannend hoe de verf op het water reageert maar ook hoe de leerling dáár dan weer mee omgaat. Want je kunt de verf en het resultaat maar moeilijk sturen. Je moet het laten gebeuren, laten groeien en er dan van genieten. Of er juist heel boos door worden. Dat kan ook. Maar dat gebeurde niet hoor.
Onder de handen van mijn bijzondere studenten ontstonden grillige, waterachtige landschappen met prachtige druppels. Geïnspireerd door wat de leerlingen gemaakt hadden, heb ik zeedieren getekend die zij vervolgens op hun eigen manier hebben ingekleurd, geverfd en uitgeknipt. Vervolgens hebben ze deze dieren zelf opgeplakt in een mooie compositie.
Toen de gefotografeerde werkstukken met hun makers via de schoolsite voor de ouders zichtbaar waren, kregen we een bericht van één van hen. “Dit past zó mooi bij wat hier te zien is!” De vader van een van de leerlingen had het op internet gevonden en het bij de reacties op Social Schools geplaatst. Met de naam van de maker van dit gedicht eronder. Het paste perfect bij de schilderijen. Een collega die dit weer onder ogen kreeg, reageerde via diezelfde site met de woorden: “Dat is gaaf! Je zou al die werkstukken bij elkaar moeten doen in een mooie collage, met dat gedicht erbij. En dan in school hangen!”
Het resultaat is bijgevoegd.
Ik ben blij (en trots).

BlijNieuws van één van onze redacteuren

De Steen: Het Water gaat er Anders dan Voorheen #BramVermeulen

2019-10-10T17:15:29+02:0030 oktober 2019|Blij-verhaal|

Kleine daden van vriendelijkheid hebben zin! 😊❤ Pr8ig lied hierover van Bram Vermeulen (1946-2004) dat we ontvingen als BlijNieuwslezersbijdrage: Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde. / Nu weet ik, dat ik nooit zal zijn vergeten. / Ik leverde bewijs van mijn bestaan. / Omdat door het verleggen van die ene steen, de stroom nooit meer dezelfde weg kan gaan.

Lichtkunst op Katendrecht: Straatverlichting ter verbetering van welzijn en veiligheid #Rotterdam

2019-09-19T09:34:01+02:0020 september 2019|Blij-beeld|

BlijNieuwslezersbijdrage uit Rotterdam: “Tegen alle regels in kreeg de lichtontwerper-kunstenaar Rudolf Teunissen toestemming om een eigen lichtsysteem te plaatsen maken naast de bestaande straatverlichting. Het licht creëert een soort lichtkathedraal tegen de gevels en op de grond in een oude damesstraat op Katendrecht. Inmiddels een aantal jaren geleden is hij aan het vernieuwen en willen ze meer openbare ruimtes liefdevol uit laten stralen. Met dank aan Thomas Linders, Marinus van der Voorden, CBK en gemeente Rotterdam. Zie ook het Tom van Hal met het gedicht van David Boelee

Haiku – Ode aan Jac Vroemen @dehaikuman #Haiku

2019-07-31T16:22:32+02:003 augustus 2019|Blij-verhaal|

<em>de nachtzuster gaat als een donkere vlinder stil van bed naar bed</em>
Jac Vroemen, alias de Haikuman, heeft vele Haiku’s geschreven. Hij wist van BlijNieuws en was op afstand erbij betrokken. We mochten oa in de zomer van 2013 zijn mooiste Haiku’s (zie bijvoorbeeld Vergeten Bloem) plaatsen. Tot veler verdriet is hij 21 november 2014 overleden. Vandaag, 3 augustus, zou hij jarig geweest zijn. Daarom als eerbetoon een prachtige haiku van hem. Lees hier een mooi In Memoriam

Opstaan: Gedicht over Verbondenheid van Groenland tot Marshalleilanden #FossilFree #Rise

2019-07-19T11:40:34+02:0021 juli 2019|Blij-verhaal|

Twee dichters, een van de Marshalleilanden en een van Kalaallit Nunaat (Groenland), ontmoeten elkaar in een plaats van stijgende oceanen, zodat ze een moment van solidariteit kunnen delen voor de klimaatverandering die ze in hun thuisland zien. Kathy Jetñil-Kijiner en Aka Niviâna ontmoetten elkaar op een smeltende gletsjer in Groenland die de Marshalleilanden zou bedreigen. Ze zien de effecten van de keuzes van de rest van de wereld hun huizen sneller veranderen dan de andere delen van de wereld. Via deze video krijgen we een idee van hoe groot onze wereld is en toch zo klein en van elkaar afhankelijk. Lees hier de complete tekst van het gedicht en hoe de video gemaakt is. Weliswaar niet 100% BlijNieuws, maar anderzijds aangrijpende kunst om vanuit verbondenheid in actie te komen voor onze aarde.