Voor wie dit leest – Leo Vroman #IkHebJeZoLief

2020-04-15T14:13:57+02:0019 april 2020|Blij-verhaal|

© Wikicommons


Gedrukte letters laat ik U hier kijken,
maar met mijn warme mond kan ik niet spreken,
mijn hete hand uit dit papier niet steken;
wat kan ik doen? Ik kan U niet bereiken.

O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen.
Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid;
verzacht het vreemde door de druk verstenen
van het geschreven woord, of spreek het uit.

Menige verzen heb ik al geschreven,
ben menigeen een vreemdeling gebleven
en wien ik griefde weet ik niets te geven:
liefde is het enige.

Liefde is het meestal ook geweest
die mij het potlood in de hand bewoog
tot ik mij slapende vooroverboog
over de woorden die Gij wakker leest.

Ik zou wel onder deze bladzij willen zijn
en door de letters heen van dit gedicht
kijken naar uw lezende gezicht
en hunkeren naar het smelten van Uw pijn.

Doe deze woorden niet vergeefs ontwaken,
zij kunnen zich hun naaktheid niet vergeven;
en laat Uw blik hun innigste niet raken
tenzij Gij door de liefde zijt gedreven.

Lees dit dan als een lang verwachte brief,
en wees gerust, en vrees niet de gedachte
dat U door deze woorden werd gekust:
Ik heb je zo lief.

Schitterend gedicht van Leo Vroman, uit: Gedichten, vroegere en latere, 1949, die we ontvingen as BlijNieuwslezersbijdrage.

5 December-gedicht: Mensen Verblijden

2019-12-03T15:26:16+01:005 december 2019|Blij-verhaal|


Eten delen,
Buiten spelen.

Plastic rapen,
Dakloze mensen warm laten slapen.

Bomen planten,
Geredde fazanten.

Drempels weg,
Hulp bij pech.

Positieve effecten,
Van 1001 mooie projecten.

Laten wij al deze berichten delen en verspreiden,
De wereld een beetje mooier maken en zoveel mogelijk mensen verblijden!

#BlijNieuws

Speciaal BlijNieuws-Sinterklaasgedicht van één van onze redacteuren

Opstaan: Gedicht over Verbondenheid van Groenland tot Marshalleilanden #FossilFree #Rise

2019-07-19T11:40:34+02:0021 juli 2019|Blij-verhaal|

Twee dichters, een van de Marshalleilanden en een van Kalaallit Nunaat (Groenland), ontmoeten elkaar in een plaats van stijgende oceanen, zodat ze een moment van solidariteit kunnen delen voor de klimaatverandering die ze in hun thuisland zien. Kathy Jetñil-Kijiner en Aka Niviâna ontmoetten elkaar op een smeltende gletsjer in Groenland die de Marshalleilanden zou bedreigen. Ze zien de effecten van de keuzes van de rest van de wereld hun huizen sneller veranderen dan de andere delen van de wereld. Via deze video krijgen we een idee van hoe groot onze wereld is en toch zo klein en van elkaar afhankelijk. Lees hier de complete tekst van het gedicht en hoe de video gemaakt is. Weliswaar niet 100% BlijNieuws, maar anderzijds aangrijpende kunst om vanuit verbondenheid in actie te komen voor onze aarde.

Magisch, Helend Bos

2019-06-08T15:39:38+02:009 juni 2019|Blij-verhaal|

Dit betoverende, beeldende gedicht uit Finland is een feest voor de zintuigen. Het neemt ons mee op een magische boswandeling, terwijl we de wonderen van het leven daar beleven door tijd en seizoenen, door stilte en natuurliederen, en door verbeeldingsvluchten ingegeven door tsjilpende vogels. “De magie weeft door mijn hoofd, hoe meer ik zoek, hoe minder ik vind, hoe minder ik probeer, hoe meer ik genees.” Kom, ervaar de magie en draag het bos in je. Lees hier meer over helende bossen. Mooie rustige BlijNieuwslezersbijdrage