Samen Zingen Verbroedert en brengt Sociale Samenhang #commonchorale

2018-12-20T19:42:05+00:0021 december 2018|Blij-initiatief|

Van mensen die van de voedselbank afhankelijk zijn tot professoren: Common Chorale brengt Maastrichtenaren bij elkaar rond het thema armoede, wederkerigheid en gezamenlijke groei. BlijNieuwslezersbijdrage uit het NRC. Common Chorale: het meest sociaal diverse en inclusieve koor van Nederland! Een project over sociale ongelijkheid van muziektheatergezelschap Het Geluid Maastricht. Donderdag 20, vrijdag 21 en zondag 23 december presenteert Het Geluid Maastricht Common Chorale in het Bonnefantenmuseum. Een muziektheatervoorstelling van een speciaal voor de gelegenheid opgericht projectkoor. De leden van het koor van Common Chorale variëren van mensen met een voedselbankindicatie tot aan welgestelden met een bestuursfunctie in het bedrijfsleven. Van jonge moeders tot aan AOW’ers. Van buitenlandse studenten tot aan rasechte Maastrichtenaren. Maastricht is een stad waar de verschillen tussen arm en rijk, laag- en hoogopgeleid enorm groot zijn. Een middenlaag bestaat nagenoeg niet meer. Common Chorale wil proberen om sociale samenhang terug te brengen en het duikt – vlak voor de feestdagen – in de haarvaten van de stad. Het begrip commoning biedt een alternatief voor het alomtegenwoordige kapitalistische systeem waarop de huidige samenleving is gebaseerd. Waar een eindproduct normaliter centraal staat, is het proces binnen commoning even belangrijk als de uiteindelijke output. Commoning gaat uit van wederkerigheid, uitwisseling, zorg en gezamenlijke groei, waardoor het zich bij uitstek leent voor het verkennen van maatschappelijke vraagstukken als armoede en inkomensongelijkheid. Aanbevolen!

Zingen maakt Blij

2018-04-07T17:02:44+00:008 april 2018|Blij-verhaal|

Marieke bezoeken we regelmatig in het verzorgingshuis. We hebben jaren met elkaar gemusiceerd en hebben elkaar leren waarderen. Nu zit ze in het verzorgingshuis op de gesloten afdeling. Steeds verder zakt ze weg in apathie; we zagen het gebeuren en konden niets doen. Praten, wandelen, muziek luisteren, maar toch konden we bijna geen contact meer krijgen met haar. Tot op een middag – het was in de Stille Week – begon een van ons zachtjes een lied te zingen. Ze pakte het op en o wonder, ze zong de bovenstem! Een brok in mn keel kreeg ik, ze zong en niet een lied! Het een na het ander werd ingezet. Wat een blije middag werd het!

Mooie bijdrage van één van onze redacteuren